[YagmuRTaneSi]

Aşk olsun deyişlerin dilek değil tenkitti farkındaydım
Buna rağmen her seferinde umarım demekten alıkoymadım kalbimi
Sen; anlık bakışlarına süresiz anlamlar yüklediğim
Sen; her gece aklımın peşinden tüm varlığımla yanına taşındığım
Ben; ben olmaktan vazgeçtiğim sen aşk ol diye

Özünde sen olmayan tüm hayallerin hayalden ibaret kaldığı bir yaşam bu
Adını anmadığım bütün cümlelerim öznesizliğin kimsesizliğinde çıplak
Özür niyetiyle düştüğüm dünyadan
Gidememek senin olmadığın hiçbir yere

Keşmekeşliğine lanet okuduğum bu şehirden
Seni bırakıp da kaçamamak

Ve başkasının babası tarafından topu kesilmiş bir yetim gibiyim şimdi
Velvele düşsün gökteki ordulara, kopsun kıyamet
İncindim incindim incindim


Yağmur altında kabir olmak gezinmekten iyidir beklide
Bedenimden beslenen çiçekler kucak açar sana toprağımda
Yerim yurdum belli olur ki bahanen kalmaz nerede olduğuma dair
Güzelliğinden çiçeklerimi soldurma pahasına gel birgün kabrime
Hiç görmediğin kalbimin yerine…