[YagmuRTaneSi]

Aşka ihtiyaç duyduğundan mı canımı kırdın
Yerlere saçılmış bir can kırığıyım şimdi
Dokunmaya kalkma sakın
Ellerin kesilir
Beni kanatırsın
Öyle bir gidişle git ki
Rüzgârın süpürsün can kırıklarımı

Sana can sunacak kadar can atarken
Şimdi can çekercesine kan susuyorum
Ayrılık anının iki buluşamayanıydık seninle
Seni çok özleyeceğim demiştin
Oysa ben seni zaten çok özlemiştim

Ne çok şeydin
Ve dilimde ne çok söylenmiştin
Kurak çöllerimin rahmet sandığım serabı
Şimdi sana susuyorum
Artık dudaklarım adına oruç
Ardından kan susuyorum

Bir aşkın tek bilinmeyeni sendin
Bu kadar mı sıkıldın gizlendiğin öznelerden
İçimde sana ait kelimelerin katilisin
Yanağımda parmak izlerin duruyor
Canına kastedecek bir aşkın var mıydı diye soruluyor
Adını anmamak adına susuyorum
En azı dişlerimle ismini ısırıyorum
En çok da adına kan susuyorum

Artık kalbim attıkça seni toplar damarlarımdan
İnadına anlamıyorum ve ağlamıyorum
Gözlerim yaşlarını tutup bebeği gibi bakıyor
Dört mevsim yağmur içti bedenim kokundan arınmak için
Başaklar koyuveriyor kendini hıçkırıyorken bulutlar
Senden ummadığımdan intihar ediyor umutlarım
Saçların gibi dağıttığın beni tel tel asıyorum
Son isteğimi de yutkunup
Kan susuyorum

Haklısın
O kadar sevdim ki seni payına sevmek düşmedi
O kadar âşıktım ki sana sende bana aşk kalmadı
O kadar düşündüm ki seni sen düşünemez oldun
Seni sevmekle meşguldüm bu yüzden sana zamanım yoktu
Keşke sende sev diye sana da fırsat tanısaydım
Kendi kendimi ayıplayıp kendime hayıflanıyorum
Göz göre göre gözlerim açık gittin
Biliyorum tek suçluyum
Bu yüzden kan susuyorum
Susuyor canım
Can susuyorum

Mehmet ERCAN