[Funda]

Ver elini gidelim, köyümüzün türküsünü söyleyelim. Hadi yıka yüzündeki bütün boyaları, dupduru akan ırmaklarımıza, bereketli topraklarımıza dönelim.

Karanlığın içindeki o derin kalabalık yok etti bütün değerlerimizi. İşte buralar kirletti bütün geçmişimizi ve söndürdü gaz lambalarımızı.

Katmer katmer hamur açardı anam. Saç tavada, tandırda odun ateşinin narında ne güzel kokardı buğday. Hamur, yufka, gözleme olurdu anamın oklavasında, kınalı parmaklarında. Hemen pişerdi, üstüne yağ ve çökelek peyniri sürünce, hele birde çalkama (ayran) yanında olunca keyfimiz beyde olmazdı. Badıların (kaz) sesine uyanırdık. Taş oluk da yüzümüzü yıkar, kayısı toplardık. Dışını yer, içini on kuruş bisküvi parasına satardık. Küçük hayallerimiz vardı, mutlu olmasını ayı (topaç) çevirirken bilirdik. Her vınlamada dünyayı gezer, bütün denizleri kulaçlardık. Gerçi kurbağa dolu göletlerden ve bir iki dereden başka büyük sularımız yoktu bizim. Denizi şimdi biliyor, tümce içinde kullanabiliyorum. Yani kendime şimdi bakabiliyorum. Ama kainatın neresinden?..Bilemiyorum.

Uçurtmalarımız biraz zor uçardı bizim. Söğüt dalını soyup, üç adet çıta elde ettikten sonra üst üste getirip iskeleti oluştururduk. Bazen uçurtmalarımız "H, bazen de "X" şeklinde olurdu. Bu muazzam mimariyi gazete kağıtlarıyla kaplar, unla suyun karışımından elde edilen hamur tutkalla yapıştırırdık. Eh hamur tutkal biraz ağır olurdu ama ne yaparsınız çocukluk işte. O yıllarda hamur her şeyimizdi bizim, sadece uçurtmalar için değil, kitap defter kaplarken de yanımızda olurdu. Bilmem bilir misiniz?.. Anam "Tutkal kaç yaşında oğul." der hep. Yani çok pahalı, ulaşılmaz bir noktada demek ister Anadolu ağzıyla. "Tutkal, ekmek kaç yaşında?.."

Bugün hamurumuz bu kadar sağlamken, ekmeklerimiz çöplerde. Şaşırıp kalıyorum. Biz hiç ekmeği sokağa atmadık. En kötü şartlarda anam, üzerine yoğurt, salça, sarımsak karışımını döküp yedirirdi bizlere. Bu halen böyle.(Unutmadan, ısıtsa da, ısıtmasa da bayat ekmekleri çok katıksız yedik, salça, yoğurt lüks gelebilir. Su olsa üstüne yeterdi. Çünkü "Ekmek" Nimetti, nimet.)

Hadi o asıl gerçeklerimize şimdi sahip çıkalım. Dağların arkasında da kalsa köylerimiz yollara düşelim, sevdiklerimize gidelim. Yanık yanık türkü kokan meralarımıza yürüyelim. Bu memleket bizim, yarın çok geç olabilir..

Aslını inkar eden haramzadedir.

Sensin gerçeğim
Sensin çiçeğim
Uğruna öleceğim
Sensin Türkiye'm...

"Karanlığın, samimi riyakar dostluğunda, önümü görmeden yürüyorum. Sanki kırk yıllık arkadaşım, kolumdan hiç çıkmıyor."