[Funda]

"Dokunma satirlarima aklindan bile gecirme! Ne dogrum senin dogrun ne yanlisim yanlisin...

Ciziyorum yazilan eski satirlari, yok aslinda icimde hicbir kin tanesi. Aklimin ucsuz bucaksiz kurak bozkirlarinda simsekler cakiyor. Yeniden bulabilir miyim bir umut yetisi?

Virgüller koyamazsin benim hayallerime!
Noktalar yerleþtiremezsin, bitiren acýmý kederlerimi!
Yoktur basi sonu misralarimin
Hicbir ünlem tasiyamaz imdatlarimi...

Kücük bir gri bulut yumagi alip, yalvariyorum düsürsün birkac yagmur tanesi. Bir yesilligi hasret sulanmayan aklim duruyorum esen poyrazlarin önünde. Kuruyor Allahim bir bir düsüncelerim, donuyor ayazinda sabahin olmayan mor günesleri ne anlam buluyor birkaç söz,
istemiyorum dokunma hatta uzatma elini...

Dokunma satirlarima aklindan bile geçirme
Ne dogrum senin dogrun, ne yanlisim yanlisin

Sen ki sen, düsün hangi gece sabahladin ayla?
Hangi yildiza acaba benim gibi baktin?
Ben yüregimin demirlerine soguk soguk parmaklarimi gecirirken,
Sen kendini hangi yalanlara sattin?

Icimde uluyan köpek gibi pismanliklarima, aklimin en ucsuz bucaksiz kurak bozkirlarinda lesleri sevgilerimin bende kosacak bozkir cok icim kokuyor...

Sen ki sen, hangi soruma cevap oldun yoluma yoldas?
Ne gün umut bildin umutsuzlugumu?
Yalan yanlis sözlerini döktügün hangi gecenin lanet saatinde küfrediyor yüzüne utaniyorsun yeminlerinden."