[İmKaN(SIZI)M]

Kırmızı şarap değil; narkoz gibi bir sevda damlıyor, şeffaf bir şarap kadehi olmuş dudaklarından! Ve narkoz gibi bir ihanet sunuyorsun bu gece bana… “10’a kadar say sevgilim” diyorsun; derin derin nefes al…”

bir:

Yeni bir metresle, eski bir aşka başlar gibi uyanıyorum artık her sabah ve duman duman gözlerimin önünden acı dolu bir karmaşa akıp gidiyor… Gözlerimden fışkıran hiddet ve öfke sanki bir katile saplanan pis bakışlar gibi saplanıyor içime!

iki:

Tek sıra dizilmiş de Eros’un pegasuslara binmiş süvarileri, uçlarına gözyaşından barutlar sürülmüş kan okları atar aşıkların gözbebeklerine…

Sokaklarda cirit atan huzursuzluk aşıkların avuçlarını kör bir jilet gibi kesmekte… İlikleri inim inim titreten gecenin matemi kim bilir daha kaç intihara gebe?

Haykırıyorum gece gece kudurmuş varlığına! Bırak bari İstanbul tanık olsun damarlarıma zerk ettiğin ızdıraba!

üç:

Bak, şu acının her açısını derece derece tavaf etmiş avuçlarıma bak! Şu hasretten tenime silinmez mürekkeplerle kazınan kedere bak! Şimdi hangi âlim yapar suskunluğumun tabirini?!

Gözbebeklerimden tebdil-i kıyafet dolaşan bir kıyamet olup süzülen şu mısralar, hangi kavmin günahıdır? Hangi cesur peygamber üstlenir uyarmayı artık, sesimde cirit atan kâfir zümreyi?!

dört:

Avuçlarımdaki acıya bak! Şimdi ben, nereye dökeyim bu acıyı? Hangi okyanusa boşaltsam, taşıyabilir bu sancıyı? Hangi yıldız şaşırmaz yörüngesini? Hangi kara delik çekebilir avuçlarımdaki kahrı?! Şimdi ben bu acıyı nereye dökeyim, nereye saçayım, gözbebeklerimin hazine arazilerine durmadan gecekondu mahalleleri kuran bu mafyavari kederi?

beş:

Gözlerimden fışkıran renkli dumanların önünde acılar sanki resmi geçit yapıyor… Öyle bir bakıyorsun ki; sanki gökyüzünde yeni bir yıldız doğuyor…

Kime baksam, sana benziyor! Öyle kötü bakıyorum ki insanlara kimin yüzüne baksam, beni deli sanıyor!

altı:

Yitirdim yüzünü ilmek ilmek… Önce anılar yitti birer birer sonra da kırık dökük sözcükler… Üç noktalar yitti sonra, yitti gitti,yitirilen uygarlıklar gibi şiirler…

yedi:

Gözbebeklerine çöreklenen yalan, sana Havva’dan, Havva’ya Âzâzil’den miras! Bakışlarında gün geçtikçe, gayri meşru bir çocuk gibi büyüyor ihanet!

sekiz:

Peri perdeleri ile örtüp yarım bırakılmış şiirlerin üstünü, içimde çıkarttığın tüm yangınları gözbebeklerimde söndürüyorum!

dokuz:

Kiramen Katibin meleklerim bile ilk kez şahit oluyorlar böyle bir çıldırışa! Parçalanıyor her an biraz daha sızlaya sızlaya Cahiliye Devri putları gibi, içime zamansız çöreklenen yalancı tanrıça!

on:

Ve şimdi bir küfür olup sızıveriyor adın dudaklarımdan sokaklara! Sabah erken uyanan insanlar, ilk kez tanık oluyorlar bir şairin intiharına!

Durma! Biraz daha ölüm ver bana, biraz daha intihar koy meze tabağıma! Yetmiyor kanıma karıştırdığın narkoz bu ihanete katlanmaya…

!!!



(Anlayamazsınız..!!!Anlayamazsınız!!!Anlayamazsını z!!!)

alıntı...

[İmKaN(SIZI)M]

##__[FaiLi MeÇhuL Bi öLüyüM]__##

Yaşam denilen zımbırtıyla uğraşmaktan bıktım. Ne beni anlayan kulak ,ne beni gören göz, ne sesime ses katan bir yankı var. Sesim yankısını yitirmiş, bedenim kokusunu ...Artık kimseyi istemiyorum.. Kafese kilitlenmiş esir gibi yerimde dolaşıp durmaktan bıktım.....

Şimdiye kadar başım hep dik gezdim ,ağlamak yerine susmayı tercih ettim .Ta ki o ana kadar... Ta ki ailemin bana güvenmediğini duyduğum o ana kadar ... Lafın gelişi sevmek sözde sevmek, ama yürekten sevmemenin ne olduğunu gördüğüm o ana kadarmış .İşte o an gözlerim yavaş yavaş ıslandı.. Yüreğimin yamaları yeniden açıldı. İstemedim bunları ben istemedim...
Çivinin tahtaya açtığı yaralar gibi kalbimin yaralanmasını ben hiç istemedim. Of o kadar o kadar çoktu ki üzerime yağan kurşunlar. O kadar kan almıştı ki canımdan .O kadar çoktu ki canımdan can alanlar...

Kırık vazomun parçaları kayboldu. Kimse onları bulamadı. Uhuyu yüzlerine gözlerine bulaştırdılar. Kimse birleştiremedi ... Kimse ama kimse başka bir yol düşünmedi. Off offf benim de ailem vardı oysa. Arkadaşlarım, dostlarım, inandıklarım uğuna nice sıkıntılar çektiğim inançlarım vardı bir zamanlar. Yaşam da hedef bildiğim, hedef bulduğum ilkeler ve ideallerden örtülü bir yol vardı. Ne zaman başladı bu yabancılaşma. İlk hangi noktadan sızdı bedenime ?Sonra yavaş yavaş tüm vücuduma nasıl ziyaret etti? Hiç mi anlamadım? Oysa erken teşhis hayat kurtarır, Kangrene dönüşmüş bir yara kanıyor içimde... Tedavi edemiyor hiç bir ilaç. Ve sonunda olan oldu.. Bir cinayet melodisi çaldı. Dedektifler parmak izlerinin kime ait olduğunu anlayamamıştı .. O kadar çoktu ki cinayetimin failleri... Üstlenen olmadı cinayetimi. Sahip çıkan da.... Cesedimi teşhis etmek için morga çağrılanlar tanımadıklarını söylediler. O soğuk yüzlü cesedimi timsah gözyaşları bile dökemeden ardımdan arkalarını dönüp gitmişlerdi koşarak. Yüzleşmeye cesaretleri var mıydı ki ne benimle ne de kendileriyle... Muhasebe yapılacak vicdanlarıda yoktu onların.. Kendilerince verilecek hesapları da..

Ben ise ;
Gözleri açık soğuk cesedimle ve buz kesmiş yüreğimle manşetlerdeyim artık..
Herkesin biraz faili olduğu meçhul bir cinayet olarak.....

!!!
alıntı...

[İmKaN(SIZI)M]

masal bitti...!!! ölüyorum..!!!



Biz çoktan bitmiş bir masalın kahramanıyız şimdi..Ne ben pamuk prensesim,ne de sen sevdigini kurtaran o asil prens.Kısacası sevgilim mutlu bitmedi bu masal.Kırk gün kırk gece söylenmedi bu aşk.Zalimlere karşı direnmedik,pes ettik,yenildik.

Halbuki böyle ögretilmemişti bize aşk izledigimiz filmlerde,okudugumuz masallarda..Direniyordu Mecnun Leylasş için,Ferhat şirini için.Ne sen Leyla olmayı becerebildin,ne ben Mecnun.Bittik biz..Yazması kolay,anlaması
zor..Bittik...Figüranı olduk bu masalın sadece,kıyısında köşesinde kalmış kırk haramiden biriydik..

Hala niye bu kadar acı veriyorsun anlamıyorum.Bir selamı çok gören yarim,neden gözyaşlarıma engel olamıyorum bu gece.Temmuzda de bitti oysa,yagmurlarda gitti.Bilmem kaç iklim ötemdesin,kaç yıldız uzağımdasın,ne yapmaktasın??iyimisin,kötümüsün,pişmanmısın,ağlama ...inan hiç bilmiyorum..Bilmek acı verir belki,bilmek istemiyorum..


Kaçıp gitsem uzaklara,kimse görmese,tanımasa beni,yok olsam o kalabalıkta,eriyip gitsem karışsam karanlığa..Yanımda degilsin,yakınımda degilsin,aynı havayı bile solumuyoruz ama bu acı ne?Herkesemi yaparsın bunu,acı mı verirsin,sonra çekip gidermisin??

Belki de masallardaki gibi yapmalıyım.Her masal mutlu sonla bitmez ya,bu masalda da ölen ben olayım,gülen sen..ibreti alem görsün diye aşkımın yüceligini,sallandırayım cesedimi boşluklarda,gelme gelme sakın mezarımın başına..Ve bu masal bitsin burda...

!!!
alıntı...

[İmKaN(SIZI)M]

++**++..."HOŞÇAKAL" biLe diyeMedim ...!!! ++**++



Yenildiklerimle ipe attı darağacına sürükleri aşk beni

''Hoşçakal'' bile diyemedim...!


O günün o saatin o Mutluluğun anına yazıyorum bunları...

''Seni Seviyorum''...!!

Gece karanlık ay daha şeklini almamış herşey için çok erken ama sen gittin ya benden,bende gittim artık benden..Yakıştırdın ama musaAllah taşını,bıraktın sahipsiz caddelerde ismimi..Adı konmamış ayrılıklarda bıraktın Yüreğimi.Ne kadar masum bir aşktı bizimkisi.Ölümü bile göze almıştık hani,hani hiç bitmeyecekti,içimizdeki kızgın Ateş sönmeyecekti hani.Hani sen gün gelip benim olacaktın !!!..Unut demek kolay mı gelde bana bu asi yüreğime sor.Neden istedin bunu benden aşkın adını ayrılık koyalım diyemi.Savaşmadım mı senin için Ölüme her seferinde meydan okumadım mı ?!! Nasıl dalgasız deniz bir hiçse,ben sensiz sende bensiz bir hiçsin.O günlerin hatrına aşk dolu gecelerimizin hatrına Hakkını helal et gözbebeğim...

Hangi aşka,hangi zamana,hangi kadere,hangi şeytana yenildik ? Yoksa kendimize mi yenildik ?

Sevmek kolaydır,aşık olmak kolaydır ama yürütmek sonsuz kılmak kolaymıdır ?!!
Her gece insaf her gece İsyan peki bu İsyan neye zamana mı kaderemi ?..Sorularla tek başıma yapayalnız bırakıp gittin Yüreğimin derinliklerini.

Hiç bir eroin,hiç bir esrar hiç bir sigara bagımlı yapamadı beni.Ama seni tek çekişte bağımlı kıldı bu Gönlüm.

Ne denmiş bi Şiirde ;

''Seni çekiyorum içime seninle sarhoş oluyorum''

Damarlarıma bir şırınga gibi yapıştın.Kelimeler anlamını yitirmiş,kifayetsizce anlam arıyolar kendi aralarında.Kaç mevsim daha cekecewm seni içime ?Kaç kere daha ölecem ? Damarlarım daha nekadar sana karışacak ??

Hangi aşka,hangi zamana,hangi kadere,hangi şeytana yenildik ? Yoksa kendimize mi yenildik ?

Yenildik ya ne önemi var neye nasıl neden yenildiğimizin.Şimdi beni soracak olursanız..''Ucurumun bir adım gerisinde yeter diye bağırmaktayım''
Fırtına gibi girdin,alabora ettin ve kaçtın dagıttın tüm hücrelermi toz duman ettin beni ve hayallerimi sadece geride kalan kirli bir ''Ben''...Hiç bukadar ölmeyi istememişti Yüreğim.

Tüm ışıkları söndürün !!! Zifiride artık Belalarım,karanlıkta artık sevdalarım.İçimde ki geceye nasıl hiç Güneş doğmayacaksa gecelerimdede ay hiç bir zaman şeklini alamayacak...

''Yüreğim benim efendimdir.Ona İtahat ettim onun emrine göre Köpek oldum hareket ettim ve gene Köle olan ben oldum.Hiç bir zaman Aşkın efendisi olamadım,Hükmedemedim Yüreğime...Dedim ya Yüreğim efendi ben ise Köleydim hep o Hükmetti hep ben Yenildim..Hep o Hükmetti hep ben Yenildim''...

ve

Yenildiklerimle İpe attı,Darağacına sürükleri aşk beni...!

Yürüdüm...Yaklaştım...Çıktım...Boynuma Taktın ve Sandalmeye vurdun !! ve ben giderken O dar ağacında bıraktım tüm Aşkımı,Hayallerimi...

'' Hoşçakal'' bile diyemedim....!

!!!

alıntı...

[İmKaN(SIZI)M]

YaLnızca biraz ; Biraz ü$üyOrum..

Caddelerde sisli, puslu bir kış ikindisi. Ağaçlarda salkım salkım eski
zamanlardan kalma anılar... Yapraklarda yere düşmeye hazırlanan yağmur
damlaları... Bir yaprak kıpırdıyor işte, gümüşi bir damla usulca yere
düşüyor. Sen sanki, yaprakların arasından bana müzipçe gülüyorsun. Beni her
zaman şaşırtırsın zaten. Beni her zaman güldürmeyi bilirsin. Farkına bile
varmadan bir şarkı dökülüyor dudaklarımdan "Caddelerde rüzgâr, aklımda aşk
var."

Rüzgâr keskin ıslığı ile şarkıma eşlik ediyor. İstasyon Caddesi'nin
tenhalığı nedense ilk defa içime dokunuyor. Arabaya binsem ve birlikte
gezdiğimiz yerlere gitsem, evimde şiirler okuyarak telefonunu beklesem,
telefonunun gelmediği zaman seni başka yerlerde arasam. Sonra sen gelsen
yanıma, yine "seviyorum" desen, ben yine senin gözlerinde sonsuzluğa mahkum
edilen aşkımı görsem. Ayrıca şarkılar gerçek oldu bu kez. Caddelerde rüzgâr,
aklımda aşk var.

Yalnızım, üşüyorum, özlediğimse çok uzaklarda. Bahçeme melekler yağıyor,
hepsi de tanıdık. Senden doğan, gözlerinde hayat bulan, bizi koruyan,
kollayan ve en önemlisi ikimizi bir araya getiren melekler... Son kez yine
seninle gezmiştik oraları. Sen kimbilir belki de, uzak bir kıtanın, uzak bir
şehrindesin şimdi.

Benimse herşeyim aynı. Geceleri bodrum katlarına yağmur daha çok yağıyormuş,
bugünlerde bir tek bunu ögrendim. Bir de geceleri daha uzun sanki, bitmek
bilmiyor. Bana anlatmak için neler biriktirdin içinde? Benim sana
anlatacağım yeni birşeyler yok. Dedim ya, her şey aynı. Ama sanki biraz
mahsunluk çöktü üzerime, bir de gülüşlerim sanki biraz azaldı. Sen olsaydın
hemen anlardın. Sen benim herşeyimdin. Arkadaşım, dostum, öğretmenim,
talebem, sevdiğim.

Koşulsuz bir sevgiyle sevdim seni, bağlandım. Sen kimbilir belki de, uzak
bir kıtanın, Uzak bir şehrindesin şimdi. Benimse içimde kocaman bir boşluk
var. Hayır, Üzülmüyorum, içimdeki boşlukta birtek özlemin yankılanıyor.
Hayır, sana anlatmak için yeni şeyler biriktirmiyorum içimde, çok istesen
hikayeler uydururum. Ama hikayelerimden önce itiraflarım olacak. Kendimden
bile gizlediğim duygularımın itirafları. Sana aşık olmaktan delice
korktuğumu, sana bakarken içimin titrediğini. Daha pek çok, sırrımı
anlatacağım sana.

Gerçi anlatmama gerek yok, sen zaten hepsinin çoktan farkındasın... Sen
kimbilir, belki de uzak bir kıtanın, uzak bir şehrindesin şimdi.

Bense odamda senden uzak. Hayır beni merak etme, üzülmüyorum. Biliyorum,
ikimizde yoktuk bu aşk başladığında ve çok iyi biliyorum, sonsuzluğa mahkum
edildi bizim aşkımız. Dedim ya, beni merak etme. Üzülmüyorum. Yalnızca
biraz, biraz üşüyorum...

alıntı...

!!!