[Funda]

Bu mektuplar sana...
ve daha yüzlerce…
sen benden habersiz…
gönlümün dinmeyen sızısı…
herkes yaz sanıyor…
hep ayaz kesiyor…
“saklımdasın haberin yok”



Gönlümün dinmeyen sızısı…

sar,dolaş artık gönlüme.dinmez sensizlikle büyüttüğüm bu aşk.. Önceleri kendime bile söylemedim. sonra içimde doğdun. yavaş yavaş hayta bebekler gibi yürümeye başladın içimde. Yürümeyi öğrendin, yavaş yavaş konuşmayı öğrendin. Yarım yarım kuruldu ilk cümlelerin. seninle dillendi bu aşk. kalbimdeki ufak bir ritimden, kalp çarpıntılarımın sebebi oldu yüreğimdeki bu bebek… ben yemedim yedirdim, giymedim giydirdim bu aşka.gün gün içimde büyüttüm.ama yoktun yetim büyüdü bu aşk. yetim saçları okşamak sevaptır.o sevaba nail olacağın günü bekliyorum… yaz sandı herkes ama hep ayaz… kar, fırtına, boran vurdu gönlüme… aşkın dinmedi.



Gönlümün dinmeyen sızısı…

Elindeki son kurşun benim içinse… bu rus oyununda pamuk ipliğine bağladım bu hayatı senin için. Gizli gizli yokluğunla kurduğum bu hayat… hasretine ekmek banıp yediğim günler… birgün ansızın sokakta kaşıma çıkacağın gün…biraz su, biraz ekmek varlığınla birlikte emsali görülmemiş bir mutluluğun diyarı olacaktı…ama yoksun…neylerim sen yoksan doğan günü,güneşi…sen yaz sandın, ama hep ayaz…aşkın dinmedi…





Gönlümün dinmeyen sızısı…

Yıldızlar kayıyor ben dilekler tutuyorum…Olurda gelirsin bir gün diye, adaklar adıyorum... mevsimini ve zamanını çözemediğim bir takvimden bahsediyor gönlüm.yelkovanla akrebin savaşına ev sahipliği yapıyor gönlüm.ahhh gönlümün amansız hastalığı…ne yapmalı kurtulmak için bilmiyorum ki…kardelenden asi gönül…karların, buzların altından başını kaldırıyor…bir bilsen bir bilebilsen!!!!gün gelse de anlatabilsem sen bilmeden ben seni nasıl sevdim…yedi düvel yaz sandı…ama hep ayaz…aşkın dinmedi…



Gönlümün dinmeyen sızısı….

Eyyyyy gönlümdeki dev sevda…benden haberin yok…biliyorum…bütün güvercinleri sana uçuruyorum…sevdam asay-ı musa gibi yaracak okyanusları ve gelmen için yol açacak…sen varsan bu hayatın geri kalanı vesaire…vs. vs…gel hadi…sensiz yazı gelmeyen kışı bitmeyen baharı olmayan bu kente…yaz gelsin…bahar gelsin…gönlümün ince sızısı…bu dayanılmaz ağrılar son bulsun….aşkın dinmedi yokluğunda…dinmez...

[Zeynep]

Gönlümün dinmeyen sızısı… sar,dolaş artık gönlüme.dinmez sensizlikle büyüttüğüm bu aşk.. Önceleri kendime bile söylemedim. sonra içimde doğdun. yavaş yavaş hayta bebekler gibi yürümeye başladın içimde. Yürümeyi öğrendin, yavaş yavaş konuşmayı öğrendin. Yarım yarım kuruldu ilk cümlelerin. seninle dillendi bu aşk. kalbimdeki ufak bir ritimden, kalp çarpıntılarımın sebebi oldu yüreğimdeki bu bebek… ben yemedim yedirdim, giymedim giydirdim bu aşka.gün gün içimde büyüttüm.ama yoktun yetim büyüdü bu aşk. yetim saçları okşamak sevaptır.o sevaba nail olacağın günü bekliyorum… yaz sandı herkes ama hep ayaz… kar, fırtına, boran vurdu gönlüme… aşkın dinmedi. Gönlümün dinmeyen sızısı…

Yüreğinize sağlık muhtşem yazmışsınız ..
paylaştığınız için çok tşkederim