[manyax42_]

Sen Oluyorsun Gecede Gizlenen


Siyah beyaz bir fotoğrafta
Renkli tutkulu bakışın duruyor
Kuşlardan alıyorum haberini
Düşlerde arıyorum seni
Soruyorum boş sokaklara
Bugün geçip geçmediğini
Ve deniz bana seni fısıldıyor
Ben halini soruyorum rüzgârdan
Senden biliyorum gelen baharı
Seni dinliyorum tomurcuklardan
Bu son yakıyor canımı
Bir de yokluğun yakıyor beni
Hani üzmeyecektik birbirimizi
Son nefesimde gözlerime bakacaktın.
Beni sevdiğini söyleyecektin hani

Sen oluyorsun gecede gizlenen
Sarı lacivert bir hüzün sarıyor beni
Her şeyde seni arıyorum.
İçilen bir yudum suda hasretliğimi
Şiirlerde seni saklıyorum.
Kardelenler kadar asi olsam da
Yokluğunun beyazında üşüyorum.
Gelemeyeceksin biliyorum.
Hiçbir otobüs almayacak seni
O telaşlı bekleyişin durağından
Yokluğum yüzünden
Durmayacak sende zaman
Biliyorum ben toprak olunca
Öğreneceksin... Yıllar sonra...
Yolun düşünce ve gelince buralara
Sorunca beni tanımadığın insanlardan
Alıp götürecekler seni mezarıma
Ve sen işlenmiş olacaksın.
Soğuk mezar taşıma...

Bugün aylardan sonra ilk defa
Anneme bakıp ağladım.
Yokluğum düştü önce gözlerime
Yokluğun damlalara karıştı
Sonra sözler isyan etti kaderime
Yanaklarımdan birkaç damla sen aktı
Annem suskundu ağlamaklıydı
Sebebini bile sormadı
Okumuştu alın yazımı kalbiyle
Alnımda sensizlik yazılıydı.
Bir de ruhum ölmelere gebe
Vakit daralmaktaydı.
Sen yoktun yine...




Baki Evkaralı