[ALaGüL]

Cevabı olmayacağım hiçbir sorunun yazılmış satırı değilsin. Ünlemlerimdeki çığlıklara es düşerken yalnızlığım, bir virgülle bölünür hayat, ıssız düşlere… Gözlerin miladım olur; sevdadan önce, sevdadan sonra…yollar yılları ödünç alır, cam kenarı suskunluğumun bittiği yerde…Bir çığlıkla kesilir hüznün havası, bir vedayla coşar gözümün suları..

Issız bir kentin güz yamacına tutunur yüreğim. Gelgitlerde dolanırken varlığım,içimin sen yanına söylenmiş en usul ses olur yüreğin..
Ağzıma düşlerden anılar dizilirken bir harf yangını olur gözlerim..Bir uçurum kenarı katılığında donuklaşır zaman. Ve hayat bir veda olur, ardında iz bırakan kurşunlara..Kesik bir nefes can çekişir içimin nokta nokta kaldırımlarında…

Boşa harcanmış artık yaşamların izbe kıyıları göz çukurlarımda ağırlaşan.Yüzümden akıttığım, donuklaşmış bir anlam olur çoğu zaman..Saya saya, baka baka renklerin silindiği ıssız bir liman…Kıyısına vurmayan aklım, firarlığa soyunmuş.Yarasına, yalnızlığına bakmadan…Gömüp tüm sesleri, bir dağ yangını bastım damarlarıma..Tüm soğuk sulara erken daldım, dalgındım..
Kendine gelmez sancılardı, beni, içimi uçsuzlaştıran..Bir çıkmaz sokak var boşluğumda, hüznümü sana çıkaran..Gitmişliğin bitmişlikle örtüldüğü bir sonbahar doğar geceye..Ve ben yine kuytusundan tutarım hüznün ..Ellerimde geçmişin sızılı kokusu kalır, yüreğimde karanlığın uğultusu…İçimde yine o suskun çocuk, avazlarıyla aklımı ağlatır…

Bilinmez dillerin sızılı tercümeleri olur ömrüm. Her harf yangın yangın düşer şakaklarıma..Uğultusunu özlediğim dalgalar vurur içimin donuk kıyılarına..Ne veda kalır gözümde , ne yara kalır düşte..Ve şehirler düşerken bir bir içimde, suskun bir ölüm yeşerir gözlerimde…

alıntı..