[Funda]

ikimizdik, sen ve ben, bir çiçekle onun tomurcuğu arasında bir yerde;
öylece durur muyduk, ikimiz gibi? Dâima birlikte olurduk hüzünlerde...

Anımsar mısın, yaz günü, bir bahçeyle gizlemiştik kendimizi birbirimizden;
sen ve bahçe, ben ve bahçe, sen ve ben:
akşamlar derlerdik her ikimizden...

Üşürüz, çünkü uzağız şimdi o yazdan;
ey, birazdan bir yazdan geçer olan, ey! Kimbilir ne anlama geliyor artık, şu eskiden "hüzün" dediğimiz şey?