[Funda]

//..Ustam dedi, ''susacak var''
Oysa ''susmaları duyacak var''dı,
Susmadan önce yapılan
Son hatırlatmalardı;
Sonra yine susacak vardı..//

Beklemek yazgıdan mıdır hep..?
Etekleri tutuşturulsa gitmelerin,
Kalmayı öğrenebilir mi adımlar..?
Sanmam…

/..yaşamın dokunamadığı gerçeğe,
hiçbir şey dokunamıyor...

Söylesene yar,
tel örgüleri kaldırılsa da
sınırları aşılmayacak
bir serhat şehriyken gözlerin,
her vedada aynı yeminlerin içilmesi niye..?
yaşlarını hiç kimseye göstermeden akıtan
bir yağmur bulutuysa onlar
uluorta düşen ne o zaman,
ellerimdeki çorak toprağına varlığının..?
yoklukla sınanmak
varlıkla yetinmeyenlerin işkencesidir yüreğe,
Ben seni nef(e)simde taşımadım mı hep..?/

Bilirim,
vuslatın anlamını yitirdiği yüreklerinde
kangren bir yaşama tutsak bırakırken birbirlerini
kıyısız şehirlerin çocukları,
yenik bir gülüş belirir hep
kapı aralığında kalan umuda
sataşan umutsuz bakışlarda...
Yeryüzünde en çok kim yalnızsa o an
işte ona kaçar renkleri tüm gidişlerin...
gözlerinden geçerken bütün eylül ayrılıkları,
mutluluğa kurulacak cümleler
yazmaya devam eden şairler,
Zaman isterler sükuta...
Oysa kimse bilmez
Mutsuz bir kalem yürekte başlatmışsa
yine yürekte bitirecektir kurşununu!...

Zamansızlık yüz sürmüşken
kuzgun bakışlı bir geceye,
Eylülden kendini kurtaramayan
bir şair ölür şiiri başında,
herkes içi'nde arar katilini, bulamaz…
Tüm şehir bir yalanın peşinden koşar,
doğruluk yalnızca kitaplarda bırakılır
en unutulmuş haliyle..

Cinayete kurban giderken
kaldırım taşlarındaki her bir adım,
şairin rüyası da gerçek olur;
silinir ardında bıraktığı hayat şiirleri...
Sarhoş reveranslar uzar gider,
dingin bir şehrin yürüyen kalabalıklarında...
Kuyusunu kazmaya niyetlidir
oysa herkes birbirinin...
Kalabalık adımladıkça
izleri silinir kaldırımlardaki şair cinayetlerinin!...

Sen kendine dönmeyi denersin belki,
ama suskular bürür yalnızlığı büyüten gözlerini..
Yılgın sabrını deler geçer kabahatin,
Vicdanında yer kalmaz hesap yapmaya...
Zamanla, aynaları sahiplenen hüzünler beslenir,
çoğul kahkahaların yalnızlaştığı yüzünden..
Zaman aldatıcıdır, zaman yüktür sırtımızda,
Unutmalara yatıp unutulmuşluklar
doğururken günaydınsız sabahlara,
diline unuttuğun bir şarkının
umut kırıcı nakaratı gem vurur;

''unutulur her şey, unutulur her şey
akıp gidiyor günler...''

Gözlerinden elası çalınmış bakışlar içerim
kalabalıklar içinden,
ve kime dokunsa bakışlarım
katili ben olurum yaşanmışlıkların...
Sense iyilik meleğini oynamaya adarsın kendini,
alev kızılı, sarı yangın saçlarıyla
alkış tutanlar olur masalına...
Cadde boyu sıralanır
ıslığındaki yalana tutunamayan yüreksizler...
Bütün suçları üstüme alarak
şehri hüzne boyayan adam olurum,
Kapatırım bütün ışıklarını ayrılığın,
Zaman sobeler geçmişimizi,
Gelecek hiç gelmeyecektir oysa...
Yaşanması gerekendir ayrılık sadece
senin dilinde; hiçbir zaman çözemediğim..

Hadi gel de çöz, dilini
kalbimde hala aşk varken..


umut_iklimi (Orhan KARIN)