[Funda]

Kamburlaşan ayrılığı
taşımayı reddetse de bedenim,
Yürüyemeyen adımlarıma
el vermeye zorluyor beni zihnim;
Ve el vermiyor hiç yüreğim
üstünü karalamaya bir aşkın…
Çocukluğuma yakın gülüşlere öyle uzağım ki,
Hangi göğün rüzgarını içirsem saçlarıma
Önce gölgesine basıyorum kendimin…
aşk yanılgılarımın ortasında taşıdığım yenilgim
oluyor ayrılık..
ellerimde camdan kalpleri gidenlerin,
bir taşa savuruyorum hıncımı,
kalanlara yenik ayrılıyorum
gidişlerle eksilen yüreğimden.
dışarıda kar var,
bozkır kent siliniyor artık masalımdan;
ve kahramanını bekleyen öykülere medet oluyor belki
yüreğimden geçenler !...

umut_iklimi (Orhan KARIN)
ARALIK/2008