[Funda]

düştüğüm boşluk büyüdükçe içimde,
sınırları aştı uçurum suskunluğum ;
kentlere sığmaz oldu penceresizliğim ...
ölüm çığlıkları işittim sağır uykuların koynunda ;
soluksuz ...
ve gölgesiz göz yaşların
kuşbakışı bir gidiş bırakırken ellerime,
metruk bir kent belirdi sol yanında yüzümün ...
mor mürekkepli harflerle eksilen beyaz kağıtlarda öldürdüm ;
konuştukça çoğalan suskunluğunu ...
akşamüstü bir yok oluş
gelip bağdaş kurdu varlığıma ; sorgusuz ...
eksik düşlerimi parçalayan karabasanlar birikti geceye,
gündüzümü kaybettim gecenin gölgesinde ...
gittiğim her yere gülüşünü götürdüm,
ağlamaklı sesinin mutluluk halini bir de ...
çatısız evler çıktı karşıma ;
kandırılmış evler ...
kendime baktım bir de,
sensiz kaldım ; sol yanıma düştüm inceden ...
şairine küskün cümlelere yükledim zamansız bitişimizi,
ellerimde kalan, aşkının yokluk hali ...
ve kentine sevdalı zakkum gülüşün yüzümün yarısı ...
başkaları için ağlamak, en kolayıydı belki
ve böylesi bir senaryo izlenmeye değerdi doğrusu ;
kendine yapay hüzünler arayanlar için ...
ne arka sıralardaydım gülüşünü bastırmak isteyenler gibi,
ne de en önde !...
bu oyunda başroldü payıma düşen ...

umut_iklimi
ORHAN KARIN