[Funda]

BİR DENİZ,İKİ ŞEHİR, DÜŞÜNDÜĞÜM SEN...




'' ben senden bir bardak su istedim, akdeniz değil ... ''


dediğimde,


sana bardakla gelmek haksızlık olur demiştin ...


şimdi bakıyorum da hüznüme, fazla ellerime


ne bardak var , ne sen, ne biz ;


ne de akdeniz ...




söylenecek bütün sözleri


sustuğunun farkında bile değilsin,


içinde patlayan çok sesli orkestran


susmak bilmiyor ...


ayrılığa(!) haksızlık ediyor, aşkı inkar gözlerin ...


gözlerinden içtiğimde o son bakışı,


anlamıştım aslında bu aşkın nereye varacağını ...


şimdi ikimizden de uzak bu öykü,


ikimizden de yaralı ...


zaman kavramı cümlelerimi ablukaya almış,


intiharı gecikmiş bir deli şair portresi,


yaşımın ilerisindeki yüzüm ...


yüzümdeki çizgilere astığım yamalı gülüşlerim


ağlama nöbetlerinde ...


ve rüyalarımı parçalayan eksik gülüşlü bir kız,


hem beni düşürüyor bir düşten diğer bir düşe


hem de elini uzatıyor kalkmam için ...


gülüşünün tek yarısına susturmuş gülüşümü,


aynaya baktığında gördüğü de benim,


güldüğü de ...


gri bir hüzün kemiriyor şimdi,


yüzümün intihar firarı tebessümlerini ...


sensiz uçurumlarında gülüşümün,


bir kahkahalık hıçkırık kaçıyor gözyaşıma ...


ellerime saldıran cümlelerin,


uykumda intihar ediyor nefesimi ...


bir şiirlik sarılmak istiyorum sana,


nefesini dinlemek ;


yahut sesine sürdüğün '' dön '' lerinin


vardığı durakta bekleyen olmak ...


hiçbiri olmuyor ; hiçbir şey oluyor ...


bir şehir yakınında,


tren vedası silinmeden gözlerimden,


yaşamayı seçiyorum ikimiz için ;


nefes almaya devam ediyorum ...


ve biliyor musun,


hiçbir şiirim benden hesap sormuyor


olanlar için ...


ve yazdıklarım, yazmadıklarıma sağır en çok ...


bir deniz, iki şehir,


tek bir şer var düşündüğüm ;


sen ...


yazıyorum sadece,


içimden geçenlerin ne olduğunu bilmeden ...


bir elin boynuma sarılıyor,


diğeri korkak bir el sallıyor


istasyon kalabalığındaki tekil gidişime ...


ağlamak istiyor içimdeki kırılgan çocuk,


ama ağlayamıyorum ;


ya da


içime kaçan gözyaşlarında gözümün,


boğulup gidiyor ;


bilmiyorum ...


bir deniz, iki şehir,


düşündüğüm sen ...



Orhan Karın