[Funda]

Çalıntı İlk-Adımlar

Bir nehrin denize döküldüğü yer düşlemesinde,
Kıyas kaçınılmaz oldu, gözlerin için;
İhlalci anıların namlusunu doğrulttum yüzüme,
Şimdi hangi ela öpüş çekip alabilir ki
Gözlerimden kahvesini sen kadar…
Yüreğimde yaşlanan ak saçlı,
Bilgece uyutulmuş aşklara mı özendin?
Gitmekle kalmaya sefir…
Bir kent yakınımdın oysa,
Şimdi araya girenleri saymaya coğrafyam tezat…
Hem sıska bir yalan inan bana
Sırra kadem basmak denilen…
Yazdıklarım,
(birer) gambazcıyken hayatımın deltasına,
Yine de aşk mı olsun
yaşadıklarımı anlayabilene,
Ki en başta sana..?
Bu kaçıncı şiirdir ki
Önümü kesemediğin ince bir anlamda,
Kaburga kemiklerimi saymaktan aciz
Ölgün bedenim…
Ben ki hala senin göğünde yalnızım,
Varsın bir düş daha ağarsın
Saçlarımdaki yorgun masal/da…
Ayaz tuttuğunda sırtıma dibi donmuş geceler,
Kahraman’ca duruşlara öykündüm
Büyük kent çıkmazlarında,
Bir kaybı unutmayı
Kendimi uzaklara kaçırmakta aramadım hiç,
Ve inan bana
Adını düşürdüğüm hiçbir akşam olmadı
Yüreğimin kuzeyinde…
Bilirim,
Sığ bir düşünür olmaktan gelir
Hırçın maviler aramak;
Dalgası kendinden bir denizken sen kıyılarımda…
Ah bir tutunabilsem
Kirpik altı sol göz uçurtmalarına
Hayat niyetine yeniden…
Tüketeceğim bu hüznü
Son kurşununa minnetle kalemin…
Nefretimi sığdırmak güç gelir
Hiciv ayinlerine sayfaların,
Gölge kentler büyütmem bundan …
Tersine çevir şimdi şiirleri,
ve seni ancak onlara aldırış etme/me/k
yaşatır sevdiğim!...

kaçırıp kendini saklı odalardan okurken şiirimi,
çaprazındayım işte
kaçamak bakışlarınla aradığın anlamların;

İlk adımlarım çalıntı sende,
Son adımı atan olacağım…


umut_iklimi (Orhan KARIN)